Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Zambrowie

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Zambrowie mając na względzie utrzymujące się wysokie ryzyko rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych drobiu, w tym wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) i rzekomego pomoru drobiu (ND) przypomina, iż w świetle obowiązujących przepisów sprzedaż żywego drobiu może odbywać się wyłącznie z zachowaniem n/w warunków :

• drób może pochodzić wyłącznie z zakładów zarejestrowanych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii;
• kury i indyki przeznaczone do sprzedaży muszą być zaszczepione przeciw rzekomemu pomorowi drobiu (ND); zakazane jest przemieszczanie oraz sprzedaż kur i indyków niezaszczepionych;
• w przypadku oferowania do sprzedaży kur niosek ( „kurki ogólnoużytkowe „ ) ptaki powinny przejść cały cykl szczepień przeciwko ND, który zgodnie z programem szczepień (wg zaleceń producentów szczepionek ) kończy się w 16 tyg. życia;
• handel żywym drobiem może odbywać się wyłącznie w miejscach pozostających pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej;
• drób może być transportowany wyłącznie środkami transportu spełniającymi wymagania rozporządzenia (WE) nr 1/2005;
• każda partia drobiu musi posiadać możliwość identyfikacji pochodzenia;
• zakazane jest wprowadzanie do obrotu drobiu pochodzącego z gospodarstw objętych ograniczeniami weterynaryjnymi lub niespełniającego wymagań zdrowotnych.

Naruszenie obowiązujących w przedmiotowym zakresie przepisów będzie skutkować nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej przewidzianej w ustawie o zdrowiu zwierząt.

POWIATOWY LEKARZ WETERYNARII W ZAMBROWIE INFORMUJE JEDNOCZEŚNIE ,ŻE NA TERNIE POWIATU ZAMBROWSKIEGO NIE MA LEGALNEGO TARGOWISKA , NA KTÓRYM MOŻNA HANDLOWAĆ DROBIEM.

Akcja „HumanBE – Dwie Godziny dla Rodziny” to społeczna inicjatywa stworzona przez Instytut Humanites – Człowiek i Technologia (Fundacja Humanites) w odpowiedzi na globalne wyzwania społeczne (w szczególności zjawisko samotności), która osiągnęła międzynarodowy zasięg.

Do akcji dołączyły już tysiące firm, organizacji publicznych, prywatnych, a także samorządów z ponad 50 krajów świata, pokazując, że z Polski można i warto eksportować myśl społeczną opartą na relacjach, wartościach i humano-centrycznym podejściu do innowacji.

https://2godzinydlarodziny.pl/ 

Choroba ta jest jedną z najdłużej znanych i najgroźniejszych chorób odzwierzęcych. Wścieklizna jest wirusową chorobą zakaźną dotykającą centralnego układu nerwowego, na którą wrażliwe są wszystkie gatunki ssaków, w tym ludzie. Okres inkubacji choroby wynosi od kilku dni do kilku miesięcy. Wirus wścieklizny jest wrażliwy na wysoką temperaturę i światło słoneczne, ale jednocześnie jest wysoce odporny na niskie temperatury.

Wirus wścieklizny przenosi się głównie poprzez kontakt śliny zakażonego zwierzęcia z uszkodzoną skórą lub błoną śluzową (pogryzienie). W Polsce rezerwuarem wścieklizny jest lis rudy.

Objawy wścieklizny

Okres inkubacji choroby (czyli okres od momentu zakażenia do wystąpienia objawów klinicznych) jest różny i zależy m.in. od ilości wprowadzonego do organizmu wirusa, jego zjadliwości, wrót zakażenia (miejsca zranienia), charakteru (rozległości) ran oraz gatunku i wieku wrażliwego zwierzęcia. Przyjmuje się, że okres inkubacji u zwierząt trwa od kilku dni do ponad 7 lat, przy czym przeważnie wynosi:

u małych zwierząt (pies, kot, owca, koza, świnia) - od kilku do 90 dni;

u dużych zwierząt (bydło, koniowate) - od kilku do 180 dni.

Choroba może mieć postać cichą lub szałową, a jej objawy są różne i zależą od gatunku zwierzęcia:

psy - występuje niepokój, nadmierna pobudliwość, włóczęgostwo, spożywanie niejadalnych przedmiotów, wzmożony popęd płciowy, agresja, ochrypłe szczekanie, ślinotok, opadanie żuchwy z wypadaniem języka, zez, niedowłady kończyn i inne porażenia;

koty - odnotowuje się podobne objawy jak u psów, przy czym zwierzęta chowają się, uciekają, nieustannie miauczą, zachowują się agresywnie, a śmierć poprzedzona jest zwykle porażeniem kończyn;

bydło - obserwuje się niestrawność i obniżone łaknienie, wzdęcie, zaparcie lub biegunkę, drgawki poszczególnych grup mięśni, ślinotok, parcie na przeszkody, ciągłe ryczenie, objawy podobne do rui, nienaturalne położenie głowy lub ogona, chwiejność i porażenia kończyn tylnych;

świnie - występuje lękliwość, ochrypłe chrząkanie, kurczowe ruchy głowy i gryzienie ściółki;

owce i kozy - odnotowuje się niepokój, wzmożony popęd płciowy, ochrypłe beczenie, nagle porażenia i upadki;

konie -  obserwuje się wpadanie na ściany stajni, drgawki mięśniowe, objawy kolkowe i częste oddawanie moczu;

zwierzęta dzikie - głównym objawem jest utrata wrodzonego lęku. Występuje także agresja przejawiająca się atakami na zwierzęta domowe, gospodarskie i ludzi. Dodatkowo, u nietoperzy obserwuje się utratę zdolności lotu, nadpobudliwość na dotyk i dźwięk, przewracanie się na grzbiet i aktywność dzienną niespotykaną u zdrowych osobników.

Należy podkreślić, iż nie wszystkie wymienione objawy muszą wystąpić u każdego zwierzęcia zakażonego wirusem wścieklizny.

W przypadku objawów nasuwających podejrzenie wścieklizny bądź też znalezienia martwego zwierzęcia (np. lis, jenot, kuna, nietoperz) sprawę należy zgłosić do Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Należy bezwzględnie unikać kontaktu z podejrzanym zwierzęciem i nie dotykać zwłok zwierząt podejrzanych.

W przypadku uznania podejrzenia za zasadne Powiatowy Lekarz Weterynarii wprowadza stosowne środki mające na celu stwierdzenie lub wykluczenie wścieklizny (obserwację żywego zwierzęcia lub badanie laboratoryjne martwego zwierzęcia).

Profilaktyka wścieklizny

Szczepienia zwierząt domowych i gospodarskich

 W Polsce obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie,  podlegają psy powyżej 3. miesiąca życia, które należy szczepić nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

 Na obszarach występowania wścieklizny zalecane są również szczepienia kotów, a także zwierząt gospodarskich, jeśli mogą mieć one kontakt z dzikimi zwierzętami, takimi jak: lis, jenot, kuna itp.